سم اسب از دیواره ی سم (قسمت قابل مشاهده برای انسان) و لامینه (بافت متصل کننده دیواره سم به بند سوم ) تشکیل شده است . آبسه سم هنگامی ایجاد میشود که باکتری وارد سم اسب شود . در این وضعیت باکتری بین دیواره ی سم و لامینه گیر افتاده و توده ی آبکی و چرکی را تشکیل میدهد . این توده باعث ایجاد فشار پشت دیواره ی سم و نهایتاً درد زیاد برای اسب میشود .
نشانه های وجود آبسه درسم اسب بستگی به شدت و پیشرفت آن موارد زیر را شامل میشود:
۱) لنگش خفیف تا شدید
۲) احساس گرما پس از لمس کاسه سم
۳) افزایش شدت ضربان در پا
۴) مشاهده نواحی متورم در پا همانند شاخ مو
۵) وجود نواحی خاکستری و تیره رنگ در کف سم
این بیماری به دلایل مختلفی ظهور میکند همانند :
۱) فرو رفتن میخ ، شیشه و یا سنگ به داخل سم
۲) فرو رفتن میخ نعلبندی در خط سفید
۳) سم ناسالم و بی کیفیت ( خیلی نرم یا خیلی خشک ) این امکان را میدهد تا باکتریها وارد سم شوند.
– آب و هوای مرطوب و محل نگهداری کثیف و مرطوب سم را نرم کرده و امکان ورود باکتری ها به سم را فراهم میکنند.
– تغییر در شرایط آب و هوایی ( از مرطوب به خشک و از خشک به مرطوب ) می تواند باعث ایجاد سم شکننده شده و احتمال ترک در سم را افزایش دهد و بدین ترتیب راه را برای نفوذ باکتری ها هموار کند.
۴) قیار نامنظم سبب ایجاد پنجه بلند و پاشنه تغییر شکل پیدا کرده و از بین رفته شده و می تواند سبب تضعیف اتصال خط سفید شود که نهایتا ریسک ابتلا به آبسه را بالا میبرد.
در صورت ابتلای اسب به آبسه سم ، استفاده از اِپسوم سالت (منیزیم سولفات) به صورت محلول در آب گرم به عنوان راهکاری برای درمان آبسه سم شناخته میشود اما در کنار استفاده از این درمان ، تمیز نگه داشتن سم و بستر نگهداری اسب به عنوان مکمل درمانی می باشد و بدون رعایت اصول بهداشتی و مراقبتی ، درمان بیماری امکان پذیر نخواهد بود .

همواره سعی کنیم با بررسی منظم سم اسب همانند بررسی کف سم ، چک کردن شدت ضربان پا و تمیز کردن آن قبل از بیرون بردن از اصطبل و قبل از آوردن به باکس و قیار منظم سم از بروز مشکلات احتمالی و پیدایش این بیماری جلوگیری کنیم زیرا که همواره پیشگیری بهتر از درمان خواهد بود !
