مالکان اسبها نسبت به وجود پارازیت‌های داخلی (انگل ها) در بدن اسبها نگران هستند زیرا که انگل ها می‌توانند سیستم ایمنی بدن اسب را تضعیف کنند و بیماری گوارشی برای اسب شان به همراه داشته باشند.
پارازیت‌ها روی یا داخل بدن میزبان زندگی میکنند ، از آن تغذیه میکنند در بدن آن پناه می‌گیرند و تولید مثل میکنند و به میزبان آسیب وارد میکنند. همه اسبها در معرض ابتلا به پارازیت‌ها هستند و در صورتی که به بدن اسب وارد شود سبب ایجاد عوارض (مشکلات در سلامتی اسب) خواهد شد.
نشانه‌های وجود پارازیت در بدن اسب شامل کاهش وزن ، کولیک ، کیفیت نامناسب پوست بدن ، کسالت و خستگی است.
سطح درگیری با پارازیت برای هر اسب بستگی به فاکتورهای متغیری دارد که شامل شرایط خوراک دهی ، چرا کردن ، مدیریت محل چرا و برنامه انگل زدایی است.
اگر مشکوک هستید که اسبتان مبتلا به سطح بالایی از پارازیت است حتماً با دامپزشکتان مشورت کنید تا دستورات درمانی لازم را برای آن دریافت کنید. ایجاد تغییرات در برنامه غذایی اسب و نحوه مدیریت آن می‌تواند ریسک ابتلا به پارازیت‌های داخلی را کاهش دهد.
چگونه اسبها به پارازیت های داخلی مبتلا میشوند ؟
همه حیوانات چرا کننده دارای پارازیت‌های روده‌ای هستند. پارازیت‌های گوارشی از طریق مسیر دفوعی دهانی ، از یک اسب به اسب دیگر منتقل میشوند.
پارازیت‌ها بالغ در کانال دستگاه گوارش تولید مثل میکنند. سپس تخم‌ها در کود(پهن اسب) وارد شده و محیط اطراف را آلوده میکند. اسب دیگری که در اطراف چرا میکند ، تخم‌ها و لاروها را می‌خورد سپس انگل‌ها در داخل بدن میزبان وارد مرحله بلوغ میشوند.
در شرایط طبیعی که اسبها اجازه چرا دارند و آزادانه حرکت میکنند پارازیت‌های داخلی به ندرت منجر به بروز بیماری میشوند. به این خاطر که اسبها زندگی طبیعی خود را دارند و در یک منطقه وسیع در حال چرا هستند و در محیط کوچک که کودها نزدیک به هم هستند و آلوده به تخم‌های انگل است چرا نمی‌کنند.
به هر حال محدود کردن اسبها در چراگاه‌های کوچک منجر به پیدایش تراکم بالای انگلی میشود زیرا که تخم آنها در نواحی کوچک متمرکز هستند. تا زمانی که عاملی این سیکل را متوقف نکند انگل‌ها مجدداً تولید مثل میکنند و هر اسبی در چراگاه ، چرا میکند به انگل مبتلا میشود.
مقدار زیاد پارازیت اغلب در اسبهای جوان دیده میشود زیرا سطح ایمنی بدن آنها در حال افزایش است . اسبهای بالغ نسبت به برخی گونه های پارازیت ها تا حدی ایمن شده اند . اما برخی اسبهای بالغ همواره در معرض حجم بالای پارازیت در طی زندگی شان هستند .
انواع پارازیت های داخلی که برروی اسبها تأثیر گذار هستند
بیش از 150 نوع پارازیت داخلی می تواند برروی اسبها اثر گذار باشد . امروزه گونه های رایج کلینیکی آن شامل small strongyles , round worm و tapeworn ها هستند .
Large Strongyles (Strongylus vulgaris) :
از قدیم تا به حال Large Strongyles (Strongylus vulgaris) به عنوان خطرناک‌ترین پارازیت داخلی برای اسبها شناخته شده‌اند. قسمتی ازسیکل زندگی آنها شامل مهاجرت به اصلی‌ترین شریان تامین کننده خون به روده می باشد. این وضعیت سبب ایجاد آسیب جدی شده و جریان خون به روده درگیر مختل و ضعیف می شود. در موارد حاد ، اسب به دلیل پیچیدگی هایی که در این حالت به دلیل کولیک پدید می آید ، می میرد.
خبر خوب آنکه از دهه ۱۹۷۰ برنامه‌های ضد انگلی متفاوت به صورت قابل توجهی شیوع این پارازیت را کاهش داده است در نتیجه این نوع پارازیت در اسبهای بومی به ندرت پیدا میشود.
انگل های Small Strongyles (Cyathostomin spp.) :
این دسته از انگل ها، رایج‌ترین نوع انگل در بین اسبهای امروزی هستند. هنگامی که لارو آنها خورده میشود در لایه داخلی کلن بزرگ پناه می‌گیرد و در آنجا شروع به رشد میکند. این مرحله از زندگی به عنوان جمعیت در کیست یا تخمدان قرار گرفته (encysted strongyles) نامیده میشود. زمانی فرا میرسد که لاروها بالغ میشوند .
در صورتی که جمعیت لاروها در مرحله encysted strongyles زیاد باشد می‌تواند برای اسب ها خطرناک باشد. بسیاری از اسبها نشانه‌های ابتلا از خود نشان نمی‌دهند. اما این وضعیت در ۵۰ درصد موارد مرگبار است . اسبهای جوان بین ۱ تا ۴ سال بسیار نسبت به گونه Strongyles حساس هستند زیرا که هنوز سیستم ایمنی آنها نسبت به این پارازیت‌ها در حال تقویت شدن است.
کرم های Ascarids ( parascaris equorum) :
کرم‌های گرد به عنوان آسکاریدها شناخته میشوند. آنها می‌توانند ۵۰ سانتی‌متر در طول رشد کنند و برای کره‌ها و اسبهای جوان خطرناک باشند. لارو آنها هنگامی که خورده میشود از طریق دیواره روده به کبد و سپس شش ها میرود . در این هنگام بر اثر سرفه اسب ، قورت داده شده و وارد روده میشود و سپس در دستگاه گوارش بالغ میشود . اسبهایی که تعداد کرم ها در بدن آنها زیاد باشد علائمی چون سرفه و آب ریزش از خود نشان میدهند و این به دلیل حرکت لاروها در ریه ها است . برخی از این اسبها نیز ممکن است علائمی چون کاهش وزن ، شکم گلدانی و اسهال داشته باشند . کرم های بالغ می توانند باعث انسداد روده شده و ایجاد کولیک کنند .
کرم های (Anoplocephala perfoliata) Tapeworms :
این کرم ها نوع دیگری از پارازیت های داخلی هستند و تا 20 سانتی متر می توانند رشد کنند. تخم آن ها که در مدفوع دیگر اسبها وجود دارد توسط مایت ها (حشرات ذره بینی) که در علف زارها زندگی میکنند خورده میشود . پس از آن ، اسبها در هنگام چرا ، مایت ها را میخورند و بدین شکل تخم این دسته از کرم ها وارد بدن اسب میشود و در آنجا بالغ میشوند . این کرم ها به صورت دسته ای بین روده بزرگ و کوچک جمع میشوند و ممکن است سبب بند آمدن روده کوچک شده و ایجاد کولیک کنند . آنها با وصل شدن به دیواره روده مواد مغذی آن را جذب میکنند و با تجمع در محل اتصال روده کوچک به روده بزرگ سبب ضخیم شدن ، التهاب و ایحاد زخم در دیواره روده میشوند . همچنین به دلیل ترشح مواد شیمایی توسط کرم ها ، ممکن است تحرک روده افزایش یافته و روده در خودش بپیچد و ایجاد انسداد کند. کره اسبهای زیر 2 سال و یک ساله معمولا بالاترین سطح درگیری به این کرم ها را دارند . کره ها می توانند در سن 4 تا 5 ماهگی مبتلا شوند .
