التهاب تاندون یکی از متداولترین آسیب های اسکلتی ماهیچه ای در اسبهای ورزشی است . تاندون ها بافت های متصل کننده فیبری هستند که ماهیچه ها رو به استخوان متصل میکنند و به اعضای بدن اجازه حرکت میدهند. آنها نسبت به پاره شدن مقاوم هستند اما به دلیل اینکه توانایی کشش آنها تا حدی است آسیب می‌بینند . 

در واقع هر فشاری که سبب شود تاندون در وضعیتی قرار گیرد که بیشتر از حد توانایی آن در کش آمدن ، کشیده شود ، سبب آسیب رسیدن به آن میشود . 

❌ عللی که باعث آسیب رسیدن به تاندون میشوند عبارتند از :

– قیار نادرست یا ناصحیح ( عدم بالانس سم ) 

– تمرین برروی زمین های سفت 

– فشار زیاد به اسبهایی که از لحاظ بدنی توانایی انجام تمرین مربوطه را ندارند 

– لنگش در پای مخالف 

از نشانه های ایجاد التهاب در تاندون اسب می توان به موارد زیر اشاره کرد :

– ورم و افزایش دما (گرما) در پشت پا 

– لنگش ملایم تا شدید 

ـ افتادگی فتلاک 

جالب است بدانیم تاندون آسیب دیده به کندی و آهستگی بهبود می یابد زیرا که در ناحیه تاندون خون رسانی کم است . بدن می تواند بافت های متصل کننده را دوباره تولید کند اما معمولاً آنها بعد از آسیب به قدرت اولیه خود باز نمی‌گردند و به همین دلیل مدیریت اسب بعد از تمرینات سنگین و مسابقات و در صورت مشاهده التهاب در تاندون از اهمیت بالایی برخوردار است . 

استراحت دادن به اسب ، سرد کردن محل با گچ تاندون و با پک های یخ و استفاده از مواد و داروهای ضد التهاب با تجویز دامپزشک از مهم‌ترین و اولین اقداماتی است که بایستی پس از مشاهده التهاب انجام داد.

مالکان اسب‌ها نسبت به وجود پارازیت‌های داخلی (انگل ها) در بدن اسبها نگران هستند زیرا که انگل ها می‌توانند سیستم ایمنی بدن اسب را تضعیف کنند و بیماری گوارشی برای اسب شان به همراه داشته باشند.
پارازیت‌ها روی یا داخل بدن میزبان زندگی می‌کنند ، از آن تغذیه می‌کنند در بدن آن پناه می‌گیرند و تولید مثل می‌کنند و به میزبان آسیب وارد می‌کنند. همه اسب‌ها در معرض ابتلا به پارازیت‌ها هستند و در صورتی که به بدن اسب وارد شود سبب ایجاد عوارض (مشکلات در سلامتی اسب) خواهد شد.
نشانه‌های وجود پارازیت در بدن اسب شامل کاهش وزن ، کولیک ، کیفیت نامناسب پوست بدن ، کسالت و خستگی است.
سطح درگیری با پارازیت برای هر اسب بستگی به فاکتورهای متغیری دارد که شامل شرایط خوراک دهی ، چرا کردن ، مدیریت محل چرا و برنامه انگل زدایی است.
اگر مشکوک هستید که اسبتان مبتلا به سطح بالایی از پارازیت است حتماً با دامپزشکتان مشورت کنید تا دستورات درمانی لازم را برای آن دریافت کنید. ایجاد تغییرات در برنامه غذایی اسب و نحوه مدیریت آن می‌تواند ریسک ابتلا به پارازیت‌های داخلی را کاهش دهد.

چگونه اسبها به پارازیت های داخلی مبتلا میشوند ؟

همه حیوانات چرا کننده دارای پارازیت‌های روده‌ای هستند. پارازیت‌های گوارشی از طریق مسیر دفوعی دهانی ، از یک اسب به اسب دیگر منتقل می‌شوند.
پارازیت‌ها بالغ در کانال دستگاه گوارش تولید مثل می‌کنند. سپس تخم‌ها در کود(پهن اسب) وارد شده و محیط اطراف را آلوده می‌کند. اسب دیگری که در اطراف چرا میکند ، تخم‌ها و لاروها را می‌خورد سپس انگل‌ها در داخل بدن میزبان وارد مرحله بلوغ می‌شوند.
در شرایط طبیعی که اسب‌ها اجازه چرا دارند و آزادانه حرکت می‌کنند پارازیت‌های داخلی به ندرت منجر به بروز بیماری می‌شوند. به این خاطر که اسب‌ها زندگی طبیعی خود را دارند و در یک منطقه وسیع در حال چرا هستند و در محیط کوچک که کودها نزدیک به هم هستند و آلوده به تخم‌های انگل است چرا نمی‌کنند.
به هر حال محدود کردن اسب‌ها در چراگاه‌های کوچک منجر به پیدایش تراکم بالای انگلی می‌شود زیرا که تخم آنها در نواحی کوچک متمرکز هستند. تا زمانی که عاملی این سیکل را متوقف نکند انگل‌ها مجدداً تولید مثل می‌کنند و هر اسبی در چراگاه ، چرا می‌کند به انگل مبتلا می‌شود.

مقدار زیاد پارازیت اغلب در اسبهای جوان دیده میشود زیرا سطح ایمنی بدن آنها در حال افزایش است . اسبهای بالغ نسبت به برخی گونه های پارازیت ها تا حدی ایمن شده اند . اما برخی اسبهای بالغ همواره در معرض حجم بالای پارازیت در طی زندگی شان هستند .

انواع پارازیت های داخلی که برروی اسبها تأثیر گذار هستند

بیش از 150 نوع پارازیت داخلی می تواند برروی اسبها اثر گذار باشد . امروزه گونه های رایج کلینیکی آن شامل small strongyles , round worm و tapeworn ها هستند .

Large Strongyles (Strongylus vulgaris) :

از آنجایی که در اثر فرو رفتن میخ در دیواره سم لوله های بوقی تشکیل دهنده ی دیواره ی سم دچار آسیب میشوند راه برای ورود باکتری ها به داخل سم باز میشود . 

مالش روغن سم در محل فرورفتن میخ نعل سبب رشد بیشتر باکتری و قارچ در محل سوراخ شدگی میشود ‌. این میکروارگانیسم ها آنزیم و سمی ترشح می‌کنند که کلاژن و پروتئین دیواره ی سم را تجزیه میکند . و اگر اسب در ناحیه ی دیواره ی سم دچار بیماری نشود ، سم در ناحیه ی میخ ، نرم شده و نعل به راحتی کنده میشود ‌ . 

برای جلوگیری از بروز این مشکلات دقت داشته باشیم که روغن سم در محل میخ مالیده نشود .  در عین حال استفاده از محصولات مراقبتی آنتی باکتریال و ضد قارچ همانند اسپری قطران ( اسپری سم ) در محل میخ ها ، مانع از بروز مشکلات ذکر شده میشود.

از آنجایی که اسبها بیشتر زمان روز رو در باکس می‌گذرانند ، سم اسب همواره در معرض خیسی و آلودگی ناشی از ادرار و پهن اسب قرار میگیرید . 

این خیسی و آلودگی بر روی کیفیت سم بسیار تأثیرگذار بوده و سبب نرمی کف سم ، ضعیفی و سستی دیواره های سم میشود . بدین ترتیب باکتری ها و اشیاء خارجی به راحتی وارد کپسول سم میشوند و در نتیجه سم در معرض انواع بیماری های سم همانند تراش ، سیدی تو و آبسه سم قرار خواهد گرفت . افتادن مرتب نعل اسب نیز  نشانی از ضعیفی و سستی دیواره های سم بوده که به دلایل ذکر شده ایجاد میشود . 

برای جلوگیری و پیشگیری از بروز نرمی کف سم و سستی دیواره های سم ، استفاده از محصولات مراقبتی سم که سبب سفت شدن کف سم و استحکام دیواره ها میشوند از اهمیت بالایی برخوردار است . 

روغن سم قطراندار دیاکو‌ و اسپری قطران دیاکو‌ ، دو محصولی هستند که استفاده منظم از آنها سبب سفتی کف سم اسب میشود . به علاوه خاصیت آنتی باکتریال و ضد قارچ این دو محصول از بروز بیماری های سم با منشاء باکتری و قارچ جلوگیری خواهد کرد و سبب بهبود هرچه سریعتر سم های درگیر خواهد شد .

❌تعداد دفعات استفاده هفتگی این دو محصول بستگی به نظر نعل بند و دامپزشک دارد . بدون شک هرچه بافت سم در اثر استفاده این محصولات سفت تر و مستحکم تر شود ، تعداد دفعات در هفته از این محصولات کاهش میابد . 

همواره به یاد داشته باشیم که رسیدگی روزانه به سم اسب و استفاده از محصولات مراقبتی براساس نیاز سم ، سبب حفظ سلامت سم و نهایتاً سلامت اسب مان خواهد شد.